Bevrijdingsconcert op 5 mei 2013: Händel - JEPHTA

Hét Concertkoor brengt Händels laatste meesterwerk: het 'Sacred Drama' (zoals Händel het zelf noemde) JEPHTA.

Jephta wordt in vergelijking met veel van Händels andere grote oratoria weinig uitgevoerd. Wellicht is het voor koren minder interressant gezien het kleine aandeel van het koor dan in oratoria als Messiah, Judas Maccabaeus, Joshua, Samson e.a.

Händels laatste oratorium Jephta is in feite een bijbelse opera, reden waarom Händel het een sacred drama noemde. Het werk kent dan ook geen delen maar sceners en akten. Toch is het geen opera maar een oratorium drama. Zie het als een tussenvorm.

Hét Concertkoor brengt Jephta ook in die tussenvorm: uitgevoerd als oratorium maar wel met een aangepast podium met theaterverlichting waarvóór het orkest als in een orkestbak plaats neemt en solisten die opkomen en weer afgaan zoals het verloop van het vehaal dat verlangt.

Het drama is gebasserd op het oudtestamentische verhaal van de legerleider Jephta. Alvorens hij ten strijde trekt om de Israëlisten te bevrijden van het bezettingsjuk van de Ammonieten, belooft hij God plechtig dat hij bij een overwinning het eerste dat hij bij terugkomst zal aanschouwen aan God ten offer zal vallen... De sufferd..., want de eerste die hem na de overwinning op de Ammonieten bij zijn terugkomst tegemoet snelt is zijn dochter en enig kind Iphis! Zij moet er dus aan geloven.

Dit gegeven biedt Händel genoeg stof voor diverse emotionele uitingen in dit drama: de vertwijfeling van Jephta en die van Iphis' geliefde Hamor, de woede van zijn vrouw om deze gigantische stupiditeit en de berusting van Iphis die zich schikt in haar lot... en het koor dat, als in een Grieks drama, al deze gemoedtoestanden becommentarieert.

Teruggrijpend op zijn eigen Italiaanse operastijl, tovert Händel in Jephta de een na andere prachtige aria uit zijn hoed en maakt dit werk tot zijn laatste meesterwerk.

Het oratorium Jephta loopt echter goed af (in tegenstelling tot het bijbelverhaal): je eigen kind offeren was Händel (en zijn publiek wellicht té gortig. Op het moment suprème verschijnt een engel die - als spreekbuis van God zelf - Jephta opdracht geeft zijn dochter niet te doden maar daarentegen het klooster in te sturen. Eind goed al goed... Alleen Hamor natuurlijk écht is de klos. Hij ziet zijn verloofde in het klooster verdwijnen en kan kiezen: ongetrouwd blijven of op zoek naar een ander liefje. Dát blijft hier in het ongewisse...